منع عبور و مرور ساعت ۹ بود.یادمه وقتی به پشت بوم

می رفتیم شهر یه پارچه صدا بود.....شهر که نه شاید

همه ی ایران...سالها گذشت و هر ۲۲ بهمن صداها کم شد

کمتر و کمتر......

تا امشب شنیدم چند نفر که شاید اصلا اون موقع به دنیا

نیومده بودن داد میزدن الله اکبر....و یه مشت بروبچه ی

فسقلی که تا سیاه شدن رگ گردنشون داد میزنن.

از کجا باید می دانستیم که.........